Gedicht – Intercity

Attentie, attentie; momenteel bevinden we ons op het station complimentjes, het volgende station is seks.
Dit station is tevens de eindbestemming, u wordt vriendelijk verzocht om uit te stappen.

Liever had ik toen nog een tijdje stil gestaan, zo tussen het perron waar ik instapte naar het station met complimentjes.
Met als tussenstop station daten en station respect.

Waarop er bij elk perron op het grote bord te lezen zou staan:
DEZE TREIN HEEFT VERTRAGING DOOR WERKZAAMHEDEN OP HET SPOOR.
Misschien zou de vertraging me doen beseffen dat ik beter op hetzelfde kaartje naar huis terug kon keren.

Dat dat gewoon mijn eindbestemming moest zijn en dat ik eindelijk een voor mezelf op het goede spoor zat in plaats van op een dood spoor.

Voorheen reisde ik alleen per intercity.
En meestal nog in de tweede klasse ook.
En hoewel mijn initialen N.S zijn ben ik mij nu pas bewust van het bestaan van stoptreinen.

Zo krijg ik mijn leven op de rails, een enkele reis rijdend in de Glacier express.
Ik vraag mij serieus wel is af, niet waar we zouden zijn zonder de trein, maar WIE we zouden zijn zonder de trein.