Blog – Kijk niet weg!

Kijk niet weg

‘Waarom kun je je er niet gewoon overheen zetten? Wat gebeurd is, is gebeurd. Laat het achter je….’ Denk goed na voordat je dit tegen iemand zegt die jou in vertrouwen neemt over iets wat hem of haar is overkomen. Vooral wanneer het gaat over een traumatische gebeurtenis. Hoe lang het ook geleden mag zijn, de persoon die jou in vertrouwen neemt, vertelt het je omdat het nog steeds deel uitmaakt van zijn of haar dagelijks leven. En het betekent nogal wat dat hij of zij jou in vertrouwen durft te nemen, na misschien jarenlang gezwegen te hebben. Simpelweg zeggen dat hij of zij het verleden moet laten rusten, is niet zinvol en niet eerlijk. Begrijpelijk, omdat je waarschijnlijk niet weet wat je ermee aan moet. Of omdat alleen al het luisteren naar hetgeen die ander is overkomen, heel pijnlijk is. Je voelt je machteloos. Maar luister asjeblieft. Omdat hetgeen hem of haar in het verleden is overkomen, nog alomtegenwoordig is in zijn of haar dagelijks leven. De persoon die je dit toevertrouwt, wordt nog dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van dit trauma. Reageert nog elke dag alsof hij of zij in doodsnood verkeert, of bedreigd wordt in zijn of haar eigenwaarde. En gaat elke verbinding uit de weg, uit angst om weer gekwetst of verlaten te worden.

Als je niet weet hoe het is om er altijd rekening mee te moeten houden dat je gekwetst, vernietigd wordt, en voortdurend in onveiligheid te moeten leven, ga diegene dan niet de les lezen. Die persoon heeft er namelijk niet voor gekozen, en zit niet in een slachtofferrol. Integendeel. Die persoon durft bij jou kwetsbaar te zijn, in de hoop dat jij diegene zal zijn die hem of haar niet zal kwetsen, niet zal veroordelen. En daar is moed voor nodig.

Die persoon probeert te overleven in een maatschappij die je niet alleen niet steunt als je iets is overkomen, maar die zelfs de schuld bij het slachtoffer legt. Blaming the victim. Een verdachte wordt beschermd door het recht: zolang een strafbaar feit niet is bewezen, ga die persoon vrijuit. Voor het slachtoffer geldt dat hij of zij moet bewijzen dat er een misdaad tegen hem of haar is begaan, en meestal ontbreken daarvoor de bewijzen. Want hoe vaak is er een getuige bij als iemand wordt verkracht, bedreigd, of anderszins mishandeld? En hoe vaak zijn er concrete (lichamelijke) bewijzen? En als die er al zijn, worden ze dan serieus genomen?

En stop met zeggen dat ‘vergeven helend is.’ Dat is het namelijk niet, niet zolang je niet serieus wordt genomen in wat jou is overkomen. En als mensen zeggen, oké, er is geen bewijs, dan neemt men dat voor lief. Omdat het namelijk zelden te bewijzen valt.

Het ergste wat je kunt doen als iemand je in vertrouwen neemt, is wegkijken. Simpelweg omdat het feit dat iemand je in vertrouwen neemt, een horde is die veel slachtoffers niet durven nemen. Ze twijfelen over schuld en schaamte. Juist het feit dat ze jou in vertrouwen nemen, betekent veel. Kijk niet weg.

Recommended Posts