De strategie van een narcist herkennen

Narcisme herkennen C-PTSS

Narcisme

Ergens weet je wel dat er iets mis is maar je kunt er de vinger niet op leggen. Je denkt dat alles aan jou ligt. Je voelt je een mislukking, je denkt alles fout te doen en hebt hier zelf om gevraagd. Dit zijn overtuigingen die een narcist zonder dat jij het door hebt stap voor stap in jouw systeem plant.

Narcisme is lastig te herkennen. Het kan zich op verschillende manieren uiten en het kan in verschillende situaties ontstaan. De omgeving heeft het meestal niet in de gaten, dit maakt het nog lastiger om te erkennen dat je hiervan slachtoffer bent.

Wanneer je lange tijd slachtoffer bent van narcistisch misbruik, kan dit lijden tot C-PTSS. Of je trekt juist zo’n persoon aan omdat je al getraumatiseerd bent.

Denk hierbij aan:

  • Opgroeien als kind in een gezin met een narcistische ouder of ouders
  • Jarenlang een relatie hebben met een narcistische partner

Verschillende soorten narcistisch misbruik:

  • Psychische mishandeling achtergesteld worden in het gezin, gevoel krijgen dat je nooit genoeg bent
  • Manipulatie – onopgemerkt gehersenspoeld worden, afhankelijkheid creëren, jij hebt dit gedaan het ligt aan JOU
  • Gaslighting – zodanig manipuleren dat je gaat twijfelen aan je eigen realiteit en waarnemingsvermogen
  • Emotionele verwaarlozing – niet de aandacht en liefde krijgen die je nodig hebt als kind, of als volwassenen in een relatie, je voelt je niet gewenst
  • Sabotage – je dingen beloven waarvan je blij word, maar dit zal nooit gebeuren.
  • Uitbuiting – je behandelen als een object, je dwingen of manipuleren om iets te doen waarbij je de behoeftes zult vervullen van de narcist, alles ten koste van jezelf
  • Pathologisch liegen – alles en iedereen beliegen en bedriegen
  • Fysieke mishandeling – geschopt, geslagen, gedrogeerd, vastgebonden of opgesloten worden
  • Seksuele mishandeling – misbruikt worden of gedwongen worden tot handelingen die je niet wilt

Hoe gaat een narcist te werk als mogelijke partner?

Voorbeeld:

Fase 1 vertrouwen en afhankelijkheid creëren

Narcisten hebben voelsprieten voor het uitzoeken van een beschadigd persoon.
(Denk hierbij ook aan bijvoorbeeld loverboys…)

Men is vaak onderdeel geweest van een gezin waarbij de ouder emotioneel niet beschikbaar was, onveilige hechting. Hierdoor voelt iemand zich tot zo’n persoon aangetrokken, dit is namelijk vertrouwd. 

De narcist zal ervoor zorgen dat deze persoon zich gehoord en gezien voelt. Hij/zij gaat de perfecte partner spelen, hierdoor wordt vertrouwen gecreëerd en dit zorgt uiteindelijk voor een stuk afhankelijkheid. De buitenwereld vindt deze persoon vaak de superman, redder in nood, ideale schoon-zoon/dochter.

Dit is een eerste basis die ervoor zorgt dat de persoon onbewust de narcist zal gaan verdedigen. Wanneer iemand alarmerende signalen opmerkt of de persoon zelf twijfels krijgt bij bepaald gedrag van de narcist, zal dit genegeerd worden. Hierdoor ontstaat een ongezonde dynamiek in de relatie. Dit is vaak het moment waarbij de narcist langzaam zijn ware aard steeds meer gaat laten zien.

Fase 2 de ware aard

Er is genoeg basis en afhankelijkheid gecreëerd. Opeens is de persoon waarmee je samen bent niet meer zo begripvol en lief. Op alles wat je doet krijg je commentaar, het lijkt allemaal niet meer goed genoeg te zijn. Je wordt voortdurend afgewezen. Wanneer je wat wilt ondernemen met je vrienden ontstaat er steeds vaker ruzie of drama. Je wilt je partner niet kwijt waardoor je uiteindelijk niet meer los van je partner iets gaat ondernemen. Hierdoor krijgt je partner steeds meer macht over jou, want jij wilt graag de relatie behouden en hebt hier veel voor over.

Je raakt steeds meer geïsoleerd en ondertussen zorgt deze persoon ervoor dat je begint te twijfelen aan je eigen realiteit en waarnemingsvermogen, dit zorgt voor verwarring. Gedachtes zoals:

  • Het zal wel aan mij liggen
  • Ik ben toch niet gek aan het worden?
  • Huh.. ik weet zeker dat…

Dit zijn herkenbare gedachtes wanneer een narcist bijvoorbeeld gaslighting bij je toepast.

Fase 3 in de val

Uiteindelijk vertrouw je niet meer op je eigen geheugen, waarneming en verstand. Je bent ervan overtuigd geraakt dat je niet kunt leven zonder je partner. Hij/Zij is van levensbelang geworden om zelf te kunnen blijven bestaan, denk je! Je kunt of wilt niet meer leven zonder deze relatie. Het wordt alleen maar lastiger om ooit nog uit deze relatie te stappen. Wanneer je tijdens trauma therapie inzicht krijgt in de ongezonde dynamiek van je relatie kunnen allerlei overlevingsstrategieën optreden die ervoor zorgen dat je niet weg zult gaan. Dit heeft te maken met de manier hoe de narcist je afhankelijk heeft gemaakt.

Hierover zul je meer gaan lezen in een ander blog.


Wederzijds begrip bij PTSS – deel 3

communicatie-samenwerking-ptss

Begrip voor elkaar

In de vorige blog zijn we dieper ingegaan op het creëren van hulpmiddelen. Hierbij hebben we gebruik gemaakt van de “kenmerken” waaraan je verschillende fases kunt herkennen en “tools” die ingezet kunnen worden. Er is een basis overzicht ontstaan waar je mee “aan de slag” kunt gaan. Een onderdeel is echter nog niet behandel hier gaan we het nu over hebben.

De omgeving

Dat je omgeving jouw problematiek begrijpt is belangrijk. Vaak wordt alleen over het hoofd gezien dat het net zo belangrijk is dat de persoon met PTSS zich kan inleven in zijn of haar omgeving. Uit ervaring weet ik dat dit vaak onderschat en zelfs vergeten wordt. Vooral door de persoon die zelf aan PTSS lijdt, dit is zeker begrijpelijk maar daardoor niet minder belangrijk.

Voor je omgeving is het ook heftig wat jou is overkomen. Jij loopt vaak al je hele leven of een lange tijd met deze geheimen. Terwijl een ander nu met deze informatie wordt overspoeld, dit kan zeer ingrijpend en overweldigend zijn. Hun hebben ook ruimte nodig om dit te verwerken. 

Het proces van begrijpen en verwerken is van cruciaal belang voor beide partijen. Alle emoties mogen er zijn en doorvoeld worden. 

Emoties en gedachtes die kunnen opkomen bij je omgeving zijn bijvoorbeeld:

  • onbegrip; waarom heb je niks verteld
  • schuldgevoel; waarom heb ik niks gemerkt
  • boosheid; hoe kunnen mensen zo zijn
  • verwijten; hoe heb ik dit niet kunnen zien
  • schaamte; wat zullen anderen er wel niet van vinden als ze dit te weten komen

Hulp vragen en grenzen bewaken

Als omgeving is het belangrijk dat je jouw grenzen bewaakt en indien nodig er de ruimte is om meegenomen te worden in het proces van therapie – verwerking – herstel. Of je kunt ervoor kiezen hierbij zelf hulp te zoeken. Vaak wordt hier te weinig aandacht aan besteed. Terwijl het een belangrijk onderdeel is van het herstel.

De balans vinden voor beide partijen is een uitdaging. Degene met PTSS heeft de ruimte nodig om zijn gevoelens te uiten en alle emoties er te laten zijn.

Ze zeggen vaak delen is helen. Maar wat nou als dit ervoor zorgt dat de ander ontregelt? 

De omgeving kan heftig reageren en overstuur raken als ze het proces waarnemen waar de persoon met PTSS doorheen gaat. Wanneer je dit opmerkt kun jij je (vaak onbewust) gaan aanpassen. Je wilt je omgeving namelijk niet overstuur maken. 

Aan de andere kant probeert je omgeving juist zo min mogelijk ervan te laten merken, dat het hen zo raakt. Dit is een veel voorkomend patroon, delen is belangrijk maar dit kan alleen wanneer vanuit beide kanten hier op een goede manier mee wordt omgegaan. Deze vicieuze cirkel zit het herstel en de verwerking voor alle partijen in de weg. Het is belangrijk om deze te doorbreken.

Een aantal tips hoe hiermee om te gaan:

  • Blijf in gesprek met elkaar
  • Wacht op een rustig moment om het gesprek aan te gaan
  • Plan een vaste dag in de week om even samen te zitten en dingen te bespreken
  • Als je het lastig vindt dingen uit te spreken, schrijf het op.
  • Werk voor kinderen in het gezin bijvoorbeeld met een emoji board waar aangewezen kan worden hoe de persoon zich voelt
  • Sluit het gesprek af met dingen die je opvallen, die wel goed gaan!

Wederzijds begrip bij PTSS – deel 2

PTSS deel 2 samenwerken

Aan de slag

In de vorige blog zijn we dieper ingegaan op “Begrijpen wat er gebeurt”- wat zijn triggers, herbelevingen en wat houdt vermijding in. “Plan van aanpak”- hoe werkt het autonome zenuwstelsel en in welke verschillende fases kan iemand zitten.

Je begrijpt nu meer over de verschillende fases waar iemand in kan zitten. Hoe zien deze er voor jou of je naasten uit…? Daar gaan we nu mee aan de slag.  

Kenmerken

Dit is een hulpmiddel waaraan jij en je omgeving kunnen herkennen in welke fase jij je bevindt. Begin met de fase waarin jij je het meeste bevindt en beantwoord de volgende vragen:

  • Wat voel je?
  • Waar denk je aan?
  • Wat doe je? – Wat ziet/herkent je omgeving?
  • Hoe praat je? – Wat hoort je omgeving?
  • Wat gebeurt in het lichaam? – Hoe kan je omgeving bijv. iets aan je lichaamshouding zien?
  • Hoe is in deze toestand je relatie tot: nachtrust, middelen gebruik, voeding en sport/beweging? (Dit kan goed door je omgeving opgemerkt worden)

Nu kun je de tools aan het overzicht gaan toevoegen.

Tools

Deze kunnen helpend zijn wanneer je afdaalt op de ladder – om niet verder weg te zakken – bovenaan de ladder te blijven.
Een tool die je bijvoorbeeld kunt inzetten: De kracht van ademhaling.

Beantwoord de volgende vragen:

  • Waar word je blij van?
  • Wat vind je leuk om te doen?
  • Wie geeft je een veilig gevoel?
  • Hoe kun jij weer ontspannen?

Niet iedere tool is effectief in alle fases. Het is raadzaam deze bij het passende overzicht te plaatsen. Iemand die zich in vechten-vluchten bevindt heeft namelijk andere tools nodig dan bij bevriezen-ineenstorting-dissociatie.

Voorbeeld:

Je merkt bij je partner op dat hij constant opzoek is naar de confrontatie, hij praat hard en is kortaf. Je ziet dat hij zijn vuisten gebald heeft. Dit is een duidelijk signaal dat hij zich in het midden van de ladder bevindt.

In deze fase is er bijna geen ruimte meer om informatie te verwerken. Er stroomt te veel energie door het systeem – wordt overspoeld. In deze situatie is het niet handig om allerlei vragen te stellen en op zijn gedrag in te gaan. Dit kan er zelfs voor zorgen dat hij nog verder afdaalt op de ladder. Het systeem moet in een rustiger vaarwater komen.

Laat de persoon uitrazen en luister in plaats van op inhoudelijke informatie in te gaan. Hierbij kan het helpend zijn om fysiek in beweging te komen. Stel voor om buiten te gaan wandelen. Of geef hem een reminder dat het misschien goed is om even te gaan sporten.

Nu kun je als team samen aan de slag zou je denken. Een belangrijk deel wordt alleen vaak vergeten. 

Dat je omgeving jouw problematiek begrijpt is belangrijk. Vaak wordt over het hoofd gezien dat het net zo belangrijk is dat de persoon met PTSS zich kan inleven in zijn of haar omgeving. 

Hierover lees je meer in de volgende blog….

Wederzijds begrip bij PTSS – deel 1

PTSS wederzijds begrip MHS

Communicatie en wederzijds begrip

Wanneer iemand aan PTSS lijdt heeft dit meestal een grote impact op het leven van de persoon zelf en hun naasten. Het leven kan er heel anders uit gaan zien. Naasten kunnen een belangrijke rol spelen, bij het verloop van de therapie en het herstel voor de persoon die lijdt aan PTSS. Belangrijk is het hierbij, om een weg te vinden “hoe hiermee om te gaan?”, daarnaast ervoor te zorgen dat je er “zelf niet aan onder doorgaat”. Communicatie en wederzijds begrip is hierbij het sleutelwoord.

Wanneer je begrijpt wat er gebeurt kun je effectiever “ondersteuning” bieden. Daarnaast geeft het veel inzicht waarom bepaalde tools op het ene moment wel effectief zijn en op een ander moment totaal niet. Dit verschilt namelijk per fase. Een plan van aanpak opstellen is hierbij een mooie tool.

Begrijpen wat er gebeurt

Bij een Posttraumatische stressstoornis ervaart zoals de naam al zegt: iemand voortdurend stress. Je hebt nare/levensbedreigende ervaringen uit je verleden niet kunnen verwerken. Dit zorgt ervoor dat het overlevingsmechanisme constant AAN staat. 

  • Je bent (over)gevoelig voor alles om je heen.
  • Met als gevolg dat je steeds sneller ontregeld raakt.
  • Hierdoor ga je uiteindelijk steeds meer situaties uit de weg.

(triggers – herbeleving – vermijding)

Dit verklaart waarom het leven van iemand met PTSS steeds kleiner en beperkter wordt. Uiteindelijk zorgt dit voor een vicieuze cirkel waar men lastig uit kan stappen. Voor omstanders is dit soms lastig te begrijpen.

Wat zijn triggers, herbelevingen en wat houdt vermijding in? 

Triggers:
We worden in ons dagelijkse leven met uiteenlopende dingen geconfronteerd. Deze kunnen letterlijk of figuurlijk een verband houden met onverwerkte trauma’s. Waardoor een reactie van onveiligheid wordt opgeroepen, ons systeem/lichaam wordt dan “getriggerd” om vanuit het overlevingsmechanisme te reageren.

Voorbeelden van triggers:

  • soort gelijke situaties – je wordt van achteren benaderd, iemand vertelt je wat je allemaal niet goed hebt gedaan (je bent een mislukking);
  • zelfde soort “voorwerp” – touw, (kleur)auto, liniaal of een hond;
  • gewaarwording – bepaalde geur, horen van een ambulance, minder lucht krijgen;
  • lichaamshouding – liggen op de rug, in elkaar gedoken zitten.

Meer lezen over triggers…

Herbeleving:
Tijdens een herbeleving bevindt de persoon zich opnieuw in de traumatische ervaringen. De persoon ziet, ruikt, hoort, proeft en voelt alles weer zoals toen het gebeurde. Deze herbelevingen komen vaak tot uiting als flashbacks of tijdens de slaap als nachtmerries. Triggers zijn hiervoor de aanleiding.

Vermijding:
Situaties uit de weg gaan die triggers kunnen oproepen waardoor je in een herbeleving terecht komt. Wanneer je meermaals getriggerd wordt en hierdoor steeds in een herbeleving terecht komt is het logisch dat je deze situaties en dingen uit de weg wilt gaan. Je doet alles om ervoor te zorgen dat deze trauma’s niet herbeleefd worden. Helaas zorgt deze vermijding ervoor dat de PTSS in stand gehouden wordt. Je brein kan geen nieuwe ervaringen opdoen. De heftige reacties die in het verleden behulpzaam waren kunnen in het hier en nu niet ontkracht worden. Er ontstaat geen ruimte voor verandering.  

“Je wordt steeds gevoeliger voor alles om je heen en komt in een vicieuze cirkel terecht. Een gevoel van veiligheid en ontspanning ooit nog kunnen ervaren lijkt onmogelijk.”

Plan van aanpak

Om een plan van aanpak te maken is het goed om de verschillende fases waar iemand in kan verkeren verder uit te leggen. Bij de Polyvagaal theorie wordt om het visueel te maken gebruik gemaakt van een ladder. Deze ladder is verdeeld in drie delen en geeft ons autonome zenuwstelsel weer. Het verschilt per deel wat helpend is.

Autonome zenuwstelsel

Autonome zenuwstelsel reageert buiten onze wil om “automatisch”. Het is onderdeel van ons overlevingsmechanisme. We zijn ons hier niet van bewust en hebben er geen controle over. Wel ervaren we de fysieke reacties.

Veilig en sociaal betrokken (ventrale vagus) 
Bovenaan de ladder voel je je veilig en heb je de mogelijkheid sociaal betrokken te zijn in je omgeving. De wereld is veilig genoeg, je hoeft je niet fantastisch, extreem gelukkig of perfect te voelen, het is gewoon oké of goed. 

Vechten en vluchten (sympathisch zenuwstelsel)
Wanneer we worden overspoeld door een emotie of ergens van schrikken, dan dalen we af op deze ladder. We komen terecht in onze vecht en/of vlucht reactie, ons systeem wordt door een ‘trigger’ alert gemaakt. Je hartslag verhoogd en je scant de omgeving op mogelijk gevaar. Hierdoor verleg je de focus en wordt er moeite ervaren om op een sociale manier in contact te zijn met je omgeving. 

Bevriezen, ineenstorten en dissociatie (dorsale vagus)
Wanneer dit vechten of vluchten niet mogelijk is of het gewenste resultaat geeft dan dalen we af naar het onderste gedeelte van de ladder. Je komt terecht in freeze, ineenstorting en dissociatie. Hebt niet voldoende energie meer om je systeem te laten functioneren. Verliest het contact met de buitenwereld, bent niet meer bereikbaar en verliest misschien zelfs het contact met jezelf. 

“Meestal bevinden mensen met PTSS zich in de onderste twee delen. Het lijkt voor hen onmogelijk om boven aan de ladder terecht te komen. Met behulp van therapie en ondersteuning van naasten kan men leren stap voor stap weer meer in deze bovenste zone terecht te komen.”

In iedere zone zijn andere tools behulpzaam daarom is het belangrijk deze te verdelen. Voor alle drie deze toestanden kun je een apart overzicht maken samen met je partner/naasten. Hoe je hiermee aan de slag gaat lees je in de volgende blog.

De kracht van ademhaling

Ademhaling

Focus eens op je ademhaling. Voel eens waar deze nu op dit moment zit. Adem je in je buik of in je borst? Er is een sterk verband tussen ademhaling en stress. De manier waarop je ademt, heeft dus een grote invloed op je stressniveau.

 

Wat er gebeurt!

Je wordt getriggerd, je hartslag versnelt en je gaat hoog in je borst ademen. Uiteindelijk verstijf en verkramp je volledig waardoor je ademhaling zelfs tijdelijk kan stoppen. Spanning bouwt zich in je lijf steeds meer op en kan niet meer weg.

Bij (complexe) PTSS speelt stress een grote rol, tijdens de nazorg en het herstelproces is het belangrijk hier aandacht aan te besteden. Het kan een vicieuze cirkel worden wanneer je niks met deze spanning en stress in je lijf doet.

 

Het verschil tussen de buik- en borstademhaling.

Buikademhaling:

Wanneer je in je buik ademt wordt er een deel van ons brein geactiveerd wat zorgt voor een gevoel van rust en veiligheid. Het speelt daarnaast een belangrijke rol bij het herstelproces van je lichaam.

Borstademhaling:

Tijdens het ademen in de borst is je ademhaling te snel, kort en hoog. Je lichaam koppelt dit aan stress en je autonome zenuwstelsel wordt geactiveerd dit noem je ook wel het ‘vecht en vlucht’ mechanisme.

 

Wanneer je ademhaling als tool kunt inzetten:

  • kalmeer je sneller na of tijdens een trigger
  • verkrampingen verdwijnen sneller
  • spanning in je lijf kan wegvloeien
  • deze tool heb je altijd bij je
  • je omgeving kan hierbij ondersteunen

 

Aan de slag!

De buikademhaling oefenen:
Ga dagelijks aan de slag met oefenen. Begin daarbij eerst op momenten dat je voor je gevoel “rustig” bent. Er zijn verschillende ademtechnieken om je zenuwstelsel te kalmeren. Probeer ze uit en voel welke het beste bij jou past, waar voel jij je het prettigst bij. Door je ademhaling bewust te trainen kun je deze op cruciale momenten makkelijker inzetten. Als je dit dagelijks oefent zal je autonome zenuwstelsel ook meer rust ervaren waardoor de kans op triggers zelfs verkleint.

De basis:

  • Ga zitten of liggen en leg beide handen op je (onder)buik.
  • Adem in door je neus en laat je buik zich vullen met lucht. Voel hoe je handen omhooggeduwd worden door je buik.
  • Adem nu rustig uit door je mond en voel hoe je buik weer platter wordt.
  • Herhaal dit een aantal keer en voel daarbij hoe je buik op en neer gaat.
  • Als dit lukt, probeer dan wat langer uit te ademen. Begin hierbij bijvoorbeeld met 3 tellen inademen en 4 tellen uitademen. Voel wat voor jou lukt zolang je uitademing maar langer is als de inademing.

TIP! Leg eventueel een boek of iets anders zwaars op je buik hierdoor kun jij je nog beter focussen op het ademen vanuit je buik.

Verschillende ademtechnieken die je kunt toepassen:

  • Houdt je adem na het in- en uitademen een tel vast, deze adempauze kun je steeds een beetje verlengen.
  • Focus je vooral op je uitademing en laat deze steeds een seconden langer worden.
  • Volledige ademhaling alleen via de neus of mond.

Ga hier tweemaal daags mee aan de slag. Bijvoorbeeld in de ochtend tijdens de start van je dag en in de avond voor het slapen gaan. Zet een timer en spreek met jezelf af hoelang je gaat “oefenen” (bijv. 5 minuten). Je kunt het zelfs toepassen tijdens je dagelijkse bezigheden zoals; tijdens het tv kijken op de bank, wanneer je staat te wachten op de bus, wees creatief!

Apps

 Wanneer je het lastig vindt om zelf te oefenen zijn er verschillende apps die je kunt downloaden in de appstore ter ondersteuning. Let op…. deze zijn niet altijd gratis!

  • The breathing app
  • VGZ mindfulness coach
  • Meditation moments

Vroegkinderlijke trauma’s

Niet alles is wat het lijkt. En niet alles is eenduidig te verklaren. Soms moet er dieper gegraven worden om bij de werkelijke aard te komen. Een pijnlijke knie kan zomaar ontstaan zijn in de onderrug. Dit is echter niet de eerste plek waar een fysiotherapeut zal beginnen met zijn behandeling. De focus zal eerst liggen op de knie zelf. Als de behandeling weinig vruchten afwerp, zal er verder gekeken worden om zo tot de oorzaak van de pijn te komen. Op deze manier kunnen de klachten doeltreffend behandeld worden en blijft het niet bij symptoombestrijding.

 

Symptomen

Dit geldt natuurlijk niet alleen voor lichamelijk klachten. Deze klachten kunnen om heel diverse redenen ontstaan. Door je te verstappen tijdens het traplopen, maar ook omdat je geestelijke gesteldheid niet goed in balans is. Sterker nog, als je googelt op lichamelijke stresssymptomen, komt daar een behoorlijke lijst uit, zoals: hoofdpijn, maagklachten, overmatig transpireren en vermoeidheid. Vaak gaan deze klachten vanzelf over als de spanningen afnemen. Maar soms is het zo dat de klachten aanhouden zonder dat er direct een eenduidige verklaring voor is waar deze klachten vandaan komen. Deze situatie komen we bij Merk Hoe Sterk zeer regelmatig tegen. En vaak blijkt dat de oorzaak bij een groot deel (zo’n 60 procent) van onze cursisten in de vroege jeugd ligt. Hoe zit dat dan precies?

 

De gevolgen

Veel van onze cursisten hebben al een hele carrière achter de rug bij huisartsen, dokters en andere medische specialisten. Vaak lopen zijn ziekenhuizen af met vage lichamelijke klachten, ernstige vermoeidheid, hoge spierspanningen en maag- darmklachten. De hele medische molen wordt doorlopen, maar de vaak langdurige en intensieve lichamelijke onderzoeken leveren weinig tot niets op. Sterker nog, de onzekerheid kan de gevoelens van machteloosheid nog eens extra aanjagen. Deze mensen gaan zich terugtrekken in hun cocon. Proberen onzichtbaar te worden met grote kans op vereenzaming. Relaties en vriendschappen verlopen steeds moeizamer en de klachten nemen toe. Op het moment dat er echt doorgevraagd wordt, leiden veel van hen aan een vorm van depressie, voelen diepe angsten die zich kunnen uiten in bijvoorbeeld woedeaanvallen. Ze voelen zich niet begrepen en raken in een isolement. Een depressie of burn-out ligt dan op de loer. Mensen worstelen met het leven en zoeken een uitweg met alle mogelijk desastreuze uitwegen tot gevolg.

 

Indrukken op jonge kinderen

De vraag is dan waar deze klachten vandaan zouden kunnen komen. Een van de oorzaken kan een vroegkinderlijk trauma zijn. Tijdens de zwangerschap, geboorte en in de vroege kinderjaren zijn we volledig aangewezen op anderen. Door die afhankelijkheid zijn we extra ontvankelijk voor overweldigende gebeurtenissen. We staan open voor alle indrukken en we hebben nog niet het vermogen om gebeurtenissen als kind te begrijpen en uit te leggen. Er bestaat dan ook nog geen verschil tussen goed en slecht. Traumatische gebeurtenissen worden opgeslagen in het onderbewustzijn. Vaak kunnen mensen zich het dus niet of nauwelijks herinneren, maar de heftige ervaringen sluimeren wel. Ze kunnen zich op latere leeftijd bijvoorbeeld uiten door heftige angsten of het (on-)bewust herbeleven van de gebeurtenissen die aanleiding zijn geweest voor het trauma. Ook kan hierdoor vermijdingsgedrag ontstaan voor plaatsen en situaties die zo’n herbeleving uitlokken. En toch, hoe vreemd ook, komen deze mensen juist vaak in deze situaties terecht. Ook een schuldgevoel speelt een grote rol bij vroegkinderlijke trauma’s. De gebeurtenissen wordt gebagatelliseerd en er wordt daarvoor een bevestiging gezocht in het dagelijks leven. Hierdoor ontstaat het gevoel van er niet mogen zijn; overbodig en nutteloos zijn. Ze schamen zich en voelen zich onbegrepen.

 

De juiste hulp

Professionele hulp is van levensbelang. Goed luisteren en begrip tonen is de basis. Een belangrijke opdracht voor een coach is om geduld te hebben, mensen het gevoel te geven gehoord en begrepen te worden. Vervolgens moet er een analyse gemaakt worden en van daaruit moet gekeken worden welke tools er nodig zijn of welke behandelaar het beste past bij de persoon en de problematiek.

Hoe werk je aan je mentale gezondheid voor en na de behandeling van C-PTSS?

Voor of na een intensieve behandeling voor Complexe PTSS is het leven best een uitdaging. Je moet het dan zelf doen, samen met je gezin. Voor je het weet, loop je tegen problemen aan die je (opnieuw) uit balans kunnen trekken.

 

In deze blog vertellen we je meer over de lastigheden die je tegen kunt komen. En over een manier om ermee om te gaan.

 

Soorten problemen na de behandeling

Je leven ligt overhoop. Het lukt je niet om op de juiste manier met je eigen leven en dat van je gezinsleden om te gaan. Op hun beurt weten je gezinsleden niet goed hoe ze met jou om moeten gaan.

 

Al snel heb je het gevoel dat je de regie verliest. En dat is wel het laatste wat je wilt…

 

Waar je tegenaan loopt? We geven je een aantal voorbeelden.

 

Je geheugen werkt niet volledig mee

 

Je hoofd zit heel snel vol. Dingen onthouden lukt niet of nauwelijks. En ondertussen staan je gedachten niet stil.

 

Als gevolg daarvan komt er werkelijk niets meer uit je handen. Het lijkt wel of je vergeten bent hoe je simpele taken, bijvoorbeeld in het huishouden, moet aanpakken.

 

Thuis ontstaat frustratie over je gedrag. Je kunt toch immers wel een handje helpen? Jij voelt die frustratie ook. Daarnaast word je overspoeld door schuldgevoel en onmacht.

 

Je dag- en nachtritme zijn weg

 

Een duidelijke structuur in je dagen en nachten is ver te zoeken.

 

’s Ochtends voel je niet de behoefte om aan een nieuwe dag te beginnen. ’s Avonds kun je niet slapen. Tot in de late uurtjes lig je naar het plafond te staren.

 

Overdag blijf je het liefst binnen. Je eet het liefst gemaksvoedsel of niet.

 

Emotie en communicatie

 

Op een gezonde manier communiceren met je partner en kinderen is er amper nog bij. Je leeft in je eigen wereldje en zij begrijpen daar volgens jou toch niets van.

En áls er al gepraat wordt, zitten je woorden meestal vol negatieve emotie. Je weet simpelweg niet meer hoe je die heftige gevoelens van woede en onmacht te baas moet blijven.

 

Door het minste of geringste word je getriggerd. Je voelt je angstig en verliest het gevoel van controle. Daardoor is je lontje kort.

 

De zakelijke kant ga je uit de weg

 

Confronterende zaken laat je het liefst liggen. De post open je al een tijd niet meer. Want de realiteit van al die rekeningen en aanmaningen is te zwaar om in je eentje te dragen.

 

Schulden stapelen zich intussen op dit is niet voor iedereen geldig maar het kan gebeuren. De last wordt alleen maar groter, maar jij blijft er het liefst zo ver mogelijk bij vandaan.

Ook als je partner aangeeft je te willen helpen, sla je dat aanbod af.

 

Medicatie: hoe bouw ik die nu af?

 

Na je behandeling heb je misschien best weer veel op de rit. Het lijkt je goed om je medicatie af te bouwen. Maar hoe werkt dat?

Je hebt geen idee. Bang voor de consequenties van een mindering houd je je vast aan de dosis die je kent. 

 

De steun van de psychiater  en van Merk Hoe Sterk

 

Diep in je hart wil je dolgraag verbetering, maar je weet niet goed hoe. Zou het niet fijner zijn als jij en je gezin weten hoe je met bovenstaande moeilijkheden om kunt gaan?

 

Merk Hoe Sterk kan jou en je gezin bijstaan.

 

We zijn gespecialiseerd in (na)zorg bij Complexe PTSS. Met ons team van experts en ervaringsdeskundigen maken we jouw leven weer overzichtelijk. Samen bereik je namelijk veel meer dan alleen.

 

Hoe we dat doen, lees je hieronder.

 

Voorlichting geven aan jou én je naasten

 

Bij Merk Hoe Sterk werken we niet alleen met jou, maar ook met je gezinsleden. Ook zij krijgen handvatten aangereikt waarmee ze jou kunnen ondersteunen in een lastige tijd.

 

We geloven in de helende kracht van verbinding. Daarom is je gezin in dit traject net zo belangrijk als jij.

Sportlessen

 

Een goede conditie is niet alleen gezond; het brengt je ook een betere weerbaarheid. Tijdens de coaching is er dus veel ruimte voor beweging.

Zo bieden we lessen aan hoe je omgaat met emoties en woede. Die helpen je beter om te gaan met stress, spanningen en andere triggers.

Je leert voor jezelf opkomen. Daardoor neemt je zelfvertrouwen toe en zie je de wereld weer wat positiever.

 

Coaching aan huis

 

De coaching vindt plaats bij jou thuis. In die vertrouwde omgeving ben je het meest jezelf. Bovendien krijgen we zo een volledig beeld van wie je bent en hoe je leeft.

 

Ook voor je gezinsleden is de coaching aan huis prettig, omdat ook zij in hun veilige omgeving kunnen blijven. 

 

Hulp bij zakelijke lastigheden

 

Eén van de dingen die we tijdens een coachingstraject aanpakken, is de zakelijke kant van je leven. Met jou samen maken we een overzicht van de financiën.

 

Bovendien creëren we een plan van aanpak om die financiën op orde te houden. Indien dit gewenst en nodig is. Het doel blijft dat je het uiteindelijk allemaal zelf weer aan kunt. Daar steken we dus ook op in. 

 

Structuur aanbrengen in je dag

 

De begeleiding die je krijgt is volledig gericht op het creëren van regelmaat. In eerste instantie helpen we je daarbij. Samen met jou bepalen we welk dag- en nachtritme bij je past en gezond voor je is.

 

Verderop in het proces leren we je hoe je deze nieuwe dagindeling zelf kunt waarborgen.

 

Je gaat merken dat een gestructureerd leven bijdraagt aan een beter gemoed en geheugen. Je voelt je fitter, gezonder en positiever.

 

MHS is er voor jou én je gezin

Het traject dat jij volgt bij MHS is volledig op jouw situatie aangepast. Jouw valkuilen en gezinssituatie bepalen onder meer welke weg we met je inslaan.

 

Het belangrijkste is dat je zelf openstaat voor verandering. Onze trajecten zijn namelijk niet makkelijk. Maar zeker haalbaar als je ervoor wilt gaan.

 

Wil je meer weten? Neem vrijblijvend contact met ons op via 085 13 06 355 of info@merkhoesterk.com.

PTSS triggers: hoe ga je ermee om?

Ook nadat je behandeld bent voor (Complexe) PTSS zijn er nog dingen die herbeleving triggeren. Ondanks dat de behandeling is afgerond, kunnen je lichaam en geest daar nog steeds heftig op reageren.

Veel van deze reacties worden niet herkend door bedrijfsartsen en andere hulpverlenende instanties. Voor je het weet, word je weer aan het werk gezet, terwijl je daar eigenlijk nog helemaal niet aan toe bent.

Het is helemaal niet raar dat triggers jouw dagelijkse leven ook na behandeling nog beïnvloeden. In deze blog vertellen we je:

  • wat de mogelijke reacties op die triggers zijn;
  • met welke coping mechanismen je jouw reactie op de triggers controleert;
  • wat je daarvoor nodig hebt.

Reacties op triggers na je PTSS behandeling

Het is dus heel normaal als je na je (Complexe) PTSS behandeling nog reageert op triggers.

We geven je hieronder een globaal overzicht met mogelijke reacties.

Houd er rekening mee dat zowel de triggers als de reacties daarop heel persoonlijk zijn en door ieder verschillend kunnen worden beleefd.

Een aantal voorbeelden van reacties:

  • Je vermijdt activiteiten, plaatsen en mensen
  • Je gaat moeilijke gesprekken uit de weg, zoals die met je werkgever, bedrijfsarts of het UWV
  • Je laat de post liever ongemoeid
  • Je sluit je steeds meer af van je partner en kinderen; je voelt je vervreemd
  • Je gevoelens vlakken af
  • Je lontje wordt steeds korter
  • Je bent hyperalert
  • Je emoties gaan alle kanten op en zijn dan vaak oncontroleerbaar
  • Je raakt snel geïrriteerd
  • Je toekomstperspectief neemt volledig af; je bent er niet meer in geïnteresseerd
  • Je concentratieboog wordt steeds korter of is al heel kort
  • Je schrikt snel
  • Je vertrouwt niemand meer
  • Je eetpatroon is ongezond; denk aan emotie-eten, niet willen eten of heel ongezond eten
  • Depressieve klachten nemen de overhand
  • Je piekert veel

De triggers komen zowel overdag voor als in de nacht. Ze kosten daarom ontzettend veel energie. Je lichaam en geest raken op, waardoor van alles langs je heen gaat. Bovendien verergeren de klachten alleen maar wanneer er meer van je verwacht wordt.

Hoe ga je met PTSS triggers om? Effectieve coping mechanismen

Het is dus van belang dat je dit soort stressvolle situaties kunt controleren en het liefst helemaal kunt voorkomen. Gelukkig zijn daar strategieën voor. Met een mooi woord noemen we die strategieën ‘effectieve coping mechanismen’.

‘Coping’ komt van het Engelse werkwoord ‘to cope with’, wat ‘kunnen omgaan met’ betekent.

Een coping mechanisme is effectief als je er een stressvolle situatie mee kunt beheersen of als de trigger er een minder heftige impact door heeft op je welbevinden. In het beste geval doet de gekozen strategie allebei.

Zoals er verschillende triggers en reacties daarop zijn, zo bestaan er ook verschillende effectieve coping mechanismen:

Probleemgerichte coping

Wanneer je probleemgerichte coping als strategie inzet, benader je je probleem als een uitdaging. Je gaat op zoek naar oplossingen en zet je daar actief voor in. Je pakt een probleem het liefst zo snel mogelijk aan.

Op het moment dat je je bijvoorbeeld bewust wordt van het feit dat je al een aantal weken je post hebt laten liggen, ga je daar direct mee aan de slag. Je bedenkt een manier om op georganiseerde wijze door de stapel enveloppen heen te komen zonder al te veel stress.

Als je dit nog niet aankunt, vraag je hiervoor hulp aan je coach of een ander vertrouwd persoon. Je begint er vervolgens samen aan.

In het kort vraag je je bij probleemgerichte coping af wat je nodig hebt om je probleem op te lossen. Vervolgens handel je daarnaar.

Emotiegerichte coping

Bij emotiegerichte coping ben je minder actief gericht op de oplossing van je probleem. Je gaat eerder op zoek naar manieren om emoties te reguleren die met het probleem gepaard gaan.

Het emotiegerichte coping mechanisme is vooral handig in situaties die je overkomen en waar je geen invloed op kunt uitoefenen. Als je bijvoorbeeld veel gaat piekeren naar aanleiding van PTSS triggers, werkt emotiegerichte coping om je gedachten op een positiever spoor te zetten.

Als je iets maar vaak genoeg herhaalt, word je er vanzelf beter in. Herhaal daarom met name positieve gedachten en ervaringen. Uiteraard geldt dit ook andersom, dus stop vooral met het herhalen van negatieve gedachten.

Coping via sociale steun

Ten slotte is er het derde coping mechanisme: het zoeken van sociale steun. Je zoekt mensen op bij wie je je hart kunt luchten of uit kunt huilen.

Wanneer je bijvoorbeeld aanhikt tegen een moeilijk gesprek bij het UWV, zoek je op voorhand steun bij een betrouwbaar persoon uit je netwerk. Je coach bij Merk Hoe Sterk is daar in eerste instantie de geschikte persoon voor. Je doet je verhaal, waardoor je tot rust komt. De ander kan je wellicht ook helpen in je voorbereiding op het gesprek.

Welk coping mechanisme is het beste?

Welke strategie voor jou het beste werkt, hangt helemaal van je situatie af. Een aantal vragen die daarbij van belang zijn:

  • Van wat voor soort triggers heb je last?
  • Hoe hoog is je stressniveau?
  • In hoeverre is je reactie voor jou controleerbaar?
  • Hoe groot is je netwerk?
  • Welke persoonlijke, biologische, sociale en psychologische factoren spelen een rol?

De manier waarop jij een situatie ervaart, bepaalt voor een groot deel welk mechanisme het beste werkt voor jou. Soms is het goed een deskundige (bijvoorbeeld je behandelaar of coach) te vragen daarover met je mee te denken.

Als de situatie waar je in zit, je een gevoel van machteloosheid oplevert, kun je proberen je probleem meer beheersbaar te maken. Je gebruikt daarvoor probleemgerichte coping.

Wanneer blijkt dat een situatie niet te controleren is, kun je altijd nog invloed uitoefenen op je emoties. Dat gaat in een aantal gevallen vanzelf, maar je kunt ook bewust je emoties proberen te beïnvloeden. Een avondje ontspanning zet je brein soms al op een positiever spoor, maar daar moet je hoofd dan uiteraard wel naar staan. Vraag waar mogelijk aan iemand of hij met je mee wil gaan of dat hij je kan stimuleren.

Coping via sociale steun is altijd nuttig. Toch is het na je (Complexe) PTSS behandeling soms moeilijk deze strategie direct in te zetten. In veel gevallen sluit je je na de behandeling namelijk juist af van de mensen om je heen, omdat je zelf nog erg moet wennen aan je ‘nieuwe ik’ met alle veranderingen die daarbij horen.

Onthoud dat een luisterend oor jou de juiste richting in kan helpen. Bovendien versterkt jouw vertrouwen in de ander jullie relatie. Het is daarnaast van belang deze dingen met je behandelaar en/of coach te bespreken. Die helpt je dan verder.

Dat je weet welke strategie het beste bij jouw situatie past, is een mooie eerste stap. Er liggen echter wat gevaren op de loer. Het is vaak moeilijk over dit soort zaken na te denken. Toch hoort dit erbij. Want ook al heb je een hbo- of wo-opleiding, intelligentie heeft niets te maken met het ervaren klachtenbeeld. (Complexe) PTSS en de gevolgen daarvan kunnen helaas iedereen overkomen.

Wees waakzaam voor ineffectieve coping mechanismen

Ineffectieve coping mechanismen leveren vaak op de korte termijn een gevoel van verlichting, maar zijn op de lange termijn schadelijk voor je.

Dit zijn enkele voorbeelden:

  • Je zet vermijdingsgedrag in. Voor je gevoel bestaat het onderwerp niet zolang je er maar niet over nadenkt. Helaas is het tegendeel waar.
  • Je ontkent dat het probleem daadwerkelijk een probleem is; je bagatelliseert het. Tijdelijk houd je jezelf daar wel mee voor de gek, maar lichamelijk openbaren zich wellicht al klachten vanwege de sluimerende stress.
  • Je houdt je volledig vast aan magische gedachten, die je probleem ineens kunnen oplossen. Als je bijvoorbeeld de loterij wint, ben je ineens van al je geldproblemen af.
  • Je zoekt constant mentale afleiding, zoals in games, series, drank, drugs, seks of eten. 

Deze strategieën worden ineffectief genoemd, omdat ze je uiteindelijk niet helpen. Je gaat je er op de lange termijn zelfs slechter door voelen.

Wat heb je nodig voor succesvolle coping?

Het is dus van belang dat je bewust kiest voor een effectief coping mechanisme. Toch komt ook dan de oplossing niet vanzelf. Voor het reguleren van je gedrag is heel veel inspanning voor nodig.

Zelfeffectiviteit

Daarnaast moet je vertrouwen hebben in je eigen invloed op je situatie. Zolang jij erop vertrouwt dat je je situatie kunt veranderen, is de kans dat dat daadwerkelijk lukt veel groter. We noemen dat vertrouwen in jezelf ook wel ‘zelfeffectiviteit’.

Als je vertrouwt op jouw eigen bekwaamheid, is in je hoofd het doel dat je wilt bereiken haalbaar. Daardoor ga je constructief na welke stappen je nodig hebt om dat doel te bereiken.

Een goede zelfeffectiviteit ontstaat wanneer je van jongs af aan beloond wordt voor de inspanningen die je levert. Je moet daarnaast het gevoel krijgen dat je echt zelf van invloed bent geweest op het succes. Wanneer je lijdt aan Complexe PTSS is het moeilijk om dat gevoel op te wekken, omdat je te vaak het tegendeel hebt ervaren.

Ook op latere leeftijd kan je zelfeffectiviteit groeien als je je doelen bereikt en als je daarbij zelf van invloed bent geweest.

Competenties

Een ander bruikbaar fenomeen is dat van de competenties. Gedurende je leven ontwikkel je vele competenties (vaardigheden).

Als je in een lastige situatie komt na een behandeling van (Complexe) PTSS, is het van belang dat je die eerder ontwikkelde competenties herkent en inzet in de situatie van nu.

Weet je niet goed over welke competenties jij beschikt? Ga dan eens na…

  • welke activiteiten jou vroeger energie gaven;
  • welke dingen je vroeger goed kon;
  • waar je in je leven andere mensen mee geholpen hebt;
  • waar je vroeger plezier uit haalde.

Als je deze competenties voor jezelf duidelijk krijgt, ontstaat een gevoel van optimisme en controle. Met behulp van deze competenties bedenk je namelijk makkelijker creatieve oplossingen voor de probleemsituatie van nu.

Omgaan met PTSS triggers: vind het juiste coping mechanisme

Je hebt in deze blog kunnen lezen dat er verschillende coping mechanismen bestaan die je kunt inzetten om je reactie op PTSS triggers beheersbaar te maken en liefst ook te houden.

Vraag jezelf eens af welk mechanisme jij zelf al inzet en of dat een effectief of ineffectief mechanisme is. Vervolgens helpt bovenstaande informatie je bij het zoeken naar de strategie die voor jou het meest geschikt is.

Heb je hulp nodig bij je zoektocht naar de juiste coping mechanismen? Neem dan contact op met Merk Hoe Sterk. Wij zijn gespecialiseerd in de nazorg na (Complexe) PTSS behandeling, zodat je onder begeleiding stap voor stap een positieve draai aan je leven kunt geven.

Dit is waarom vechtsporten mensen met Complexe PTSS-klachten helpen

Bij Merk Hoe Sterk bieden we cursisten in hun nazorgtraject regelmatig vechtsporttrainingen aan.

Mensen vragen zich wel eens af of de intensiteit van dit soort lessen wel goed is voor mensen met PTSS-klachten. Ze zijn bang dat de stress er alleen maar door toeneemt. In deze blog leggen we je uit waarom het tegengestelde waar is.

Gevolgen van Complexe PTSS-symptomen op de hersenen

Als je lijdt aan Complexe PTSS, sta je onder voortdurende stress. Tussendoor ervaar je weinig of geen ontspanning.

Die chronische stress verandert je hersenwerking. Problemen met concentreren en het kortetermijngeheugen liggen op de loer.

De veranderingen in de hersenen zijn zelfs onder de scan zichtbaar. Met name de hippocampus valt daarbij op. Dit gedeelte van je hersenen is onder andere verantwoordelijk voor informatieverwerking.

Bij langdurige stress schrompelt de hippocampus ineen. Dat gebeurt onder invloed van het stresshormoon cortisol.

Cortisol is een neurotoxische stof: het is schadelijk voor de hersenen.

Onder invloed van langdurig hoge cortisolspiegels trekken de uiteinden van zenuwcellen zich terug, waardoor ze niet meer goed functioneren. Zenuwcellen van de hippocampus sterven zelfs af.

De neerwaartse stress-spiraal

Een slecht werkende hippocampus tast niet alleen je kortetermijngeheugen en je concentratievermogen aan. Een gezonde hippocampus remt ook je hormonale stressniveau.

Wanneer de hippocampus minder functioneert, werkt de rem op je stress dus ook minder goed. Hierdoor ontstaat een gevaarlijke neerwaartse spiraal: minder rem geeft meer stress, waardoor meer cortisol wordt aangemaakt. Dit geeft nog meer schade aan de hippocampus en levert weer meer stress en cortisol op.

De neerwaartse stress-spiraal is daarmee ingezet. 

 

Herstel door boksen en andere vechtsporten

Onze hersenen, en met name de hippocampus, zijn gelukkig in staat de geleden schade weer te herstellen. Daarvoor moet je wel de vicieuze cirkel doorbreken.

Een gezond leefpatroon helpt je daarbij. Voldoende slaap en een gevarieerd voedingspatroon zorgen voor een afname in de aanmaak van cortisol.

Stap 1 is gezet. Vervolgens zorg je voor de juiste ‘voedingsstoffen’ voor het herstel. En dat is waar de vechtsporten om de hoek komen kijken.

Boks je PTSS-klachten weg

Laten we boksen als voorbeeld nemen.

 Als je gaat boksen, vindt er een toename plaats van diverse neurotransmitters. Die zorgen ervoor dat je zenuwen alle signalen goed kunnen doorgeven. Voorbeelden van neurotransmitters zijn dopamine, serotonine en endorfine. 

Endorfine staat bekend als het snelst werkende anti-stresshormoon. Het kan binnen een minuut een stressreactie stilleggen.

Dopamine heeft alles te maken met motivatie en aandacht. Je humeur en gevoelens van welbehagen verbeteren onder invloed van dopamine. Ook het aandachtssysteem wordt aangezwengeld.

Uit onderzoek is gebleken dat regelmatige lichaamsbeweging de opslag van dopamine in het brein verhoogt. Ook activeert beweging de productie van dopaminereceptoren in het beloningscentrum van het brein. Dit zorgt voor een bevredigend gevoel wanneer je iets hebt gepresteerd.

Met sporten verhoog je bovendien het gehalte aan serotonine. Deze stof draagt bij aan een goed humeur, impulscontrole en zelfvertrouwen.

Ook neutraliseert serotonine het effect van cortisol. Je stressniveau loopt dus niet verder op.

Serotonine speelt verder een belangrijke rol bij leerprocessen.

De rol van BDNF

Ook BDNF neemt toe bij sporten. BDNF is de afkorting van Brain Derived Neurotrofic Factor. Deze stof speelt een cruciale rol bij de herstelprocessen in de hersenen, met name in de hippocampus.

Je zou de werking van deze stof op de hersenen kunnen vergelijken met wat Pokon doet voor bloemen en planten. 

BDNF speelt een belangrijke rol bij het verbeteren van onze cognitieve vermogens, zoals geheugenfuncties en concentratievermogen. Ook herstelt BDNF de negatieve gevolgen van chronische stress (PTSS) en een burn-out op onze hersenen en onze hersenfuncties.

BDNF is 1 van die essentiële stoffen die het herstel van je zenuwcellen kunnen bevorderen.

Maar hoe kom je aan die BDNF?

Een juiste bewegingsintensiteit blijkt de aanmaak van BDNF te bevorderen. Als je je hersenfuncties wil herstellen, is het dus essentieel dat je gaat én blijft bewegen.

Bewegen helpt tegen PTSS-klachten, maar let op!

 Lichaamsbeweging kan dus je stressniveau verlagen. Toch zijn er een aantal dingen waar je op moet letten. We zetten ze hier voor je op een rijtje.

  • Sporten waarbij je hartslag nauwelijks stijgt (zoals wandelen en fietsen) bevorderen de extra productie van BDNF en andere groeistoffen voor je hersenen helaas niet.
  • Uit onderzoek blijkt dat boksen meer BDNF-productie tot gevolg heeft dan krachttraining of High Intensity Interval Training.
  • Te vaak en te intensief sporten werkt juist averechts. Intensief sporten veroorzaakt een toename van de stresshormonen adrenaline en cortisol. Die toename wil je juist voorkomen.

    Dit soort stresshormonen heb je al genoeg aangesproken en je wil je bijnieren niet onnodig (over)belasten. Het is dus raadzaam om je slechts matig intensief in te spannen. Ga zeker niet stevig sporten.

    Misschien voel je je vlak na een stevige training wel heel lekker, maar je vraagt daarmee heel veel van je lichaam. Datzelfde lichaam is juist bezig de accu weer op te laden. Het is dan niet verstandig gelijktijdig diezelfde accu ook weer leeg te trekken.

    Het lekkere gevoel na een zeer intensieve training komt onder andere door de hoge adrenalinespiegel in je bloed als gevolg van deze intensieve inspanning. Die werkt alleen maar stressverhogend.

Toename van de neurotransmitters en BDNF ontstaat alleen bij de juiste bewegingsintensiteit. Zorg daarom altijd voor een goede coach die weet wat PTSS inhoudt. Alleen deze begeleiders weten hoe ze met jouw specifieke vraag om moeten gaan. De eerste de beste sportclub bij jou in de buurt weet dat lang niet altijd. 

Met Merk Hoe Sterk verminder jij je PTSS-klachten

Boksen en andere vechtsporten zijn absoluut goed in te zetten als therapie, of tenminste als onderdeel van de therapie.

In tegenstelling tot medicatie heeft sporten alleen maar positieve bijwerkingen. Als je de activiteit maar op de juiste manier inzet.

Het leidt je af van negatieve gedachten, je piekergedrag neemt erdoor af en je gevoel van beheersing neemt toe, net als je eigen effectiviteitsverwachting. Bovendien ontstaat door sporten meer zelfwaarde en creëer je een positiever zelfbeeld.

Bij Merk Hoe Sterk weten we precies hoe we sport in kunnen zetten tijdens het nazorgtraject, waardoor jouw stress- en PTSS-klachten verminderen.


Wil je meer informatie? Neem vrijblijvend contact met ons op via 085 13 06 355 of info@merkhoesterk.com.

Traumaverwerking na de behandeling van PTSS

Legoblokken

Wanneer je een trauma hebt, zoals PTSS of complexe PTSS, word je meestal verwezen naar een trauma-expertisecentrum. Meestal duurt het vrij lang, te lang, voordat de diagnose PTSS gesteld is.

Wanneer je bent doorverwezen en je het lef hebt om zo’n behandeling aan te gaan, ga je een intensief traject in, waarna je, in elk geval grotendeels, traumavrij bent.

 

Intensieve traumabehandeling

Zelf nam ik, na een jarenlange zoektocht van foutieve diagnoses en behandelingen, deel aan een zeer intensieve traumabehandeling. Acht dagen, acht keer exposure en EMDR, inclusief intensieve sporttraining en psycho-educatie. Dat was de beste keuze die ik ooit gemaakt heb. De behandeling bleek zeer waardevol. En essentieel.

Na dit soort behandelingen ben je geconfronteerd met je trauma’s. Alles wat je voorheen negeerde en bedekte, komt los tijdens zo’n traject. Dat is een hele verdienste. En heftig.

Maar….dan ben je er nog niet. Integendeel. De echte heling, de genezing, kan pas plaatsvinden als je daarna een intensief traject volgt.  Alles wat is losgeschud, kan dan zijn plaats vinden.

 

Afbreken en weer opbouwen

Zie het als een legobouwwerk. Als je getraumatiseerd bent, heb je je legoblokjes zorgvuldig om het trauma heen gebouwd. Een intensieve traumabehandeling haalt dit bouwwerk uit elkaar, waarna alle legoblokjes door elkaar liggen.

Een intensief natraject zorgt ervoor dat je al die losse blokjes opnieuw bekijkt. Pas daarna kun je er een nieuw, meer passend bouwwerk van maken. Welk blokje helpt mij, en welk niet? Welke blokjes kan ik weggooien? Welk blokje dat is overgebleven hoort waar, en waarom? Op welke blokjes kan ik een fundament bouwen? Welke blokjes horen bij mij en welke bij mijn overlevingsstrategie?

Dit is een hele puzzel. En juist het maken van deze puzzel helpt je verder. Bekijk elk blokje en bepaal de waarde en de plek ervan. Wat hoort bij mij, wat is onderdeel van mijn verdedigingsmechanisme? Wat kan blijven, wat kan ik loslaten? Wie ben ik en wat wil ik? Ook is dit een intensief traject dat wordt gecombineerd met sport, coaching en exposure.

 

Het belang van een passend natraject

Een intensieve behandeling van PTSS is noodzakelijk, maar zinloos zonder een even zo intensief natraject. Pas dan leer je hoe je met de brokstukken van je leven een nieuw fundament legt; het fundament dat je nodig hebt om verder te leven in plaats van te overleven.

Na de intensieve achtdaagse behandeling bij Psytrec ben ik zelf begeleid door Merk Hoe sterk. Daarnaast volgde ik een psychotherapeutische behandeling met psychomotorische therapie. Als ik nu, een jaar na Psytrec, terugkijk, heb ik een echte verandering doorgemaakt. Ik ben weer zelf baas over mijn eigen leven. Dat komt mede door Merk Hoe Sterk. Zonder hen was ik nog niet zo ver gekomen.

Psytrec was het begin, maar het natraject gaf mij mijn persoonlijkheid en mijn leven terug. Ik heb stappen gezet waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou maken.

Intensieve traumabehandeling is het begin, maar je moet het zelf afmaken. Iets zelf doen betekent niet dat je het alleen moet doen. Zonder natraject is heling onmogelijk. Het is een essentieel onderdeel om weer te worden wie je bent.


Hoe zie jij de toekomst? Wil je meer weten over het nazorg traject van Merk Hoe sterk? Neem contact op ons op via 085 13 06 355 of info@merkhoesterk.com