RTLnieuws – Depressief en op reis

RTLnieuws
Depressief en op reis: Jasmine deed het en het was ‘de slechtste beslissing ooit’

12 april 2018 – Linda Samplonius
 

Graag willen wij allereerst aangeven dat een ieder anders is en dat er altijd een uitzondering op de regel is. Desalniettemin onderkennen wij het risico dat reizen met zich mee kan brengen voor mensen met PTSS, depressie en / of een burn-out.   

  

Jasmine Groenendijk ging depressief op reis: ‘Slechtste keuze ooit.’ 

Het ging een paar jaar geleden niet goed met Jasmine Groenendijk (32): ze was depressief. Daarom besloot ze drie maanden naar Bali te gaan. Om het helemaal anders te gaan doen. “De slechtste beslissing ooit.”

Gitzwart van binnen. Zo voelde Jasmine Groenendijk zich twee jaar geleden. “Ik was bang voor, ja… voor eigenlijk alles.” Om de haverklap kampte de journaliste met paniekaanvallen, gekenmerkt door een draaierig gevoel, wazig zien, veel zweten. “Het maakte me kwaad”, vertelt ze nu .”Ik had fijn werk, lieve vrienden en familie. Waarom had ik dit?”

Oxazepam

De dag dat Jasmine echt instortte, was er een waarop ze een interview had en het kalmeringsmiddel oxazepam moest nemen om erheen te gaan. “Maar het lukte niet. Ik heb me omgedraaid en besefte: ik moet alles uit mijn handen laten glijden om aan mezelf te werken.”

‘Aan jezelf werken’ vatte Jasmine op als ‘op reis gaan’. “Ik ging wel naar een psycholoog, maar had daar maar één sessie omdat ik mijn ticket naar Bali al had geboekt. Ik was ervan overtuígd dat een nieuwe omgeving me goed zou doen, dat ik mezelf opnieuw moest uitvinden. En dat die dip waar ik in zat, werd veroorzaakt door de druk in mijn leven.”

Afstand nemen

Dat denken veel (jonge) mensen, zegt Arno van Dam, psycholoog-onderzoeker aan Tilburg University.Mensen die kampen met een depressie of burn-out, twijfelen vaak aan hun leven. Hebben ze het verkeerd ingericht, doen ze iets fout?” Dan is het volgens hem logisch dat de behoefte groeit om ‘letterlijk afstand te nemen’ van hun huidige leven. “Dat kan verhelderend en relativerend werken, mits je je nog goed voelt. Als je al te ver in het proces bent, werkt het averechts.”

Toch vertrok Jasmine uit haar huidige leven, halsoverkop. Drie maanden naar Bali. Bij de psycholoog kreeg ze wat praktische tips mee – om de vlucht door te komen, paniekaanvallen aan te kunnen. “De eerste paar dagen was ik opgewekt. Hè hè, rust. Mijn reisgenootje en ik dronken biertjes op het strand, zwommen elke dag. Maar na een paar dagen voelde ik die leegte weer. Zo van: en nu?”

Kwaad

Daar zat ze dan, pal onder de zon, kokosnoot in de hand. Ongelukkig te wezen. “Die reis was de slechtste periode uit mijn leven.”

Ze werd heel argwanend. Sliep ze in een hostel, dan moesten de ramen en deuren dicht. Alles vond ze eng. Op een scootertje over het eiland rijden voelde alsof ze ‘naar het slachthuis ging’. Geluiden uit de tempel vond ze ‘gejengel’, terwijl ze voorheen dol was op culturen. “En ik kon niet tegen de chaos, werd gek van de hitte.”

Zoals die ene keer, dat Jasmine en haar reismaatje heilige waterbronnen bezochten, en een heel ritueel moesten doen vóór ze dat water in mochten. “Ik was zó benauwd, ik dacht dat ik eraan zou bezwijken. Zonder nadenken, en zonder respect voor die cultuur, stortte ik mezelf met kleren en al het water in. Ik was totaal overprikkeld.” 

Overprikkeld

Van Dam zegt dat dát ook juist het probleem is van mensen met een burn-out of depressie. Die zijn al overprikkeld in hun eigen omgeving. “Laat staan in een vreemd land, onbekende omgeving. Met reizen moet je je aanpassen, al die indrukken kosten energie.” En daardoor is de kans groot dat de klachten erger worden. “Ik raad het af om op reis te gaan als het slecht met je gaat.” 

Jasmine benaderde haar psycholoog vanaf Bali. Die appte tips, stuurde YouTubefilmpjes met ademhalingsoefeningen. “Het hielp iets, maar het probleem kun je niet aanpakken vanaf zo’n afstand.” In overleg met diezelfde psycholoog en dokter in Nederland vloog een vriendin naar Bali met antidepressiva. “Ik wilde niet naar huis, wilde niet falen. Die drie maanden zou ik volmaken.”

“Ik greep alles aan. Ging ook een yoga-sessie doen. Maar als je je slecht voelt, wíl je niet alleen zijn met jezelf. Ik heb alleen maar liggen huilen.”

Steeds een beetje beter

Toen ze terugkwam in Nederland (‘de terugvlucht vond ik doodeng’), ging ze in therapie. Stapje voor stapje ging het beter. “Ik weet nu dat ik tijdens een depressie het meest heb aan een veilige, prikkelarme omgeving.” Van Dam verklaart: “Als je een burn-out of depressie hebt, is je brein overbelast. Als je op reis gaat belast je je brein nog meer en worden je klachten snel heviger.”

En dan is er niemand in de buurt. Jasmine: “Terug in Nederland was ik zo blij dat ik in mijn eigen omgeving was, met mijn familie, beste vrienden. Er was meer rust.” Van Dam: “Het is belangrijk dat er mensen die je in de gaten houden en steunen.” 

Kalmte

Nu gaat het goed met Jasmine. Ze werkt weer fulltime. Heeft geleerd haar grenzen aan te geven. “Het duurde lang, maar nu is het kalm in mijn hoofd.”

Ze is open over wat haar overkwam, schrijft erover en raadt mensen in dezelfde situatie aan om pas weg te gaan als ze zich goed voelen. “Stel het als doel voor jezelf: als ik uit mijn dip ben, dan mag ik naar die droombestemming. Als beloning.” Maar, waarschuwt Van Dam: wie herstelt, is nog kwetsbaar. “Een tripje naar de Ardennen is dan heilzamer dan een backpackreis door Thailand.” 

 

 

 

Bron: RTLnieuws

Recommended Posts